علی تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی تبریزی . [ ع َ ی ِ ت َ ] (اِخ ) ابن لطف علی مغانی تبریزی . فقیه و اصولی قرن سیزدهم هجری بود که در سال ١٢٨٤ هَ . ق . درگذشت . او راست : تقریر بحث حسین الترکی و المامقانی فی الاصول، در هفت مجلد. (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ١٦).
علی تبریزی .[ ع َ ی ِ ت َ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی رضوی تبریزی نجفی، مشهور به سیدعلی داماد. رجوع به علی داماد شود.
علی تبریزی . [ ع َ ی ِ ت َ ] (اِخ ) (علیخان ...) ابن مقیم بن شاهمیر تبریزی، ملقّب به جواهررقم . رجوع به علی جواهررقم شود.