علی بکیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بکیلی . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن سلیمان یمنی بکیلی تمیمی زیدی اسماعیلی، ملقّب به حیدرة (یا حیدة). ادیب و نحوی و شاعر بود که در بلاد بکیل از نواحی ذمار متولد شد و در سال ٥٩٩ هَ . ق . درگذشت . او راست :کشف المشکل، در نحو. و نیز او را اشعاری است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٠٥). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٢. معجم الادباء ج ١٣ ص ٢٤٣. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٠٣. کشف الظنون ص ١٤٩٥. ایضاح المکنون ج ٢ ص ٤٠١. معجم البلدان ج ١ ص ٧٠٧.