علی بکری

علی بکری . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن عیاد تستری بکری فاسی مغربی . رجوع به علی تستری شود.

علی بکری . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن یعقوب بن جبریل بن عبدالمحسن بکری مصری شافعی، ملقّب به نورالدین و مکنّی به ابوالحسن . مفسر و بیانی بود. (٦٧٣ - ٧٢٤ هَ . ق .). او راست : ١ - تفسیر سورة الفاتحة. ٢ - الحکم . ٣ - کتابی در بیان . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٦٢). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الوافی صفدی ج ١٢ ص ٢٤٤. البدایه ٔ ابن کثیر ج ١٤ ص ١١٤. شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ٦٦. طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٦ ص ٢٤٢. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤٥٥.

علی بکری . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمودبن محمدبن مسعودبن محمودبن محمدبن محمدبن محمدبن عمر شاهرودی بسطامی هروی رازی فخری بکری حنفی، مشهور به مصنفک و ملقّب به علاءالدین . رجوع به علی مصنفک شود.