علی بوشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بوشی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن عمربن محمدبن احمد بوشی انصاری، ملقّب به نورالدین و مکنّی به ابوالحسن . فقیه بود و در سال ٧٩٠ هَ . ق . در مصر قدیم متولد گشت و درهمانجا در ٥ ربیع الاول ٨٥٦ هَ . ق . درگذشت . او راست : شرح انوار اردبیلی، در فقه در ١١ مجلد. (از معجم المؤلفین بنقل از الضوءاللامع ج ٥ ص ١٧٨. نظم العقیان سیوطی ص ١٣٠. کشف الظنون ص ١٩٥. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٣٣).