علی بلبل زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بلبل زاده . [ ع َ ی ِ ب ُ ب ُ دَ ](اِخ ) ابن مصطفی بن پیرمحمد کوتاهیه وی رومی حنفی، ملقّب به جبری و مشهور به بلبل زاده . فقیه بود و در حدود سال ١٠٧٢ هَ . ق . در شهر قرن حصار درگذشت . او راست : ١ - الاولی فی تلخیص الفتاوی . ٢ - حدیقة الفقهاء فی الفتاوی . ٣ - ذخرالاخرة. ٤ - زبدةالفکر فی زیارة سیدالبشر. ٥ - العقودالدریة فی شرح فرائض الحبریة. (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٦٠).