علی بغوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بغوی . [ ع َ ی ِ ب َ غ َ ] (اِخ ) ابن عبدالعزیزبن مرزبان بن شاپور بغوی، مکنّی به ابوالحسن . وی ساکن مکه بود و در دهه ٔ آخر قرن دوم هجری متولد شد و در سال ٢٨٦ یا ٢٨٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : المسندالکبیر (یا المسندالمنتخب ). (از معجم المؤلفین ج ٧ص ١٢٤). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : سیرالنبلاء ذهبی ج ٩ ص ٨٠. الوافی صفدی ج ١٢ ص ٩٩. الاستدراک ابن نقطة ج ١ ص ٥٧. البدایه ٔ ابن کثیر ج ١١ص ٨٢. تذکرةالحفاظ ذهبی ج ٢ ص ١٧٨. کشف الظنون ص ١٦٨٥.