علی برقی

علی برقی . [ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمد برقی . از شعرای دوره ٔ بنی عباس . نام او در «الغدیر» به صورت ابومحمد عبداﷲبن عمار برقی آمده است . وی شعر در مدح اهل بیت و ذم بنی عباس سرود و المتوکل خلیفه ٔ عباسی چون آن بشنید فرمان داد تا زبان او را از بیخ برکندند و دیوان وی را بسوختند. (از الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٩ ص ٧٤٦ بنقل از معالم العلماء ابن شهرآشوب ص ١٣٥ و الغدیر امینی ).

علی برقی . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن مطلب برقی . محدث بود. رجوع به علی (ابن مطلب ...) شود.

علی برقی . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن علی برقی، مکنّی به ابوالحسن . وی نحوی و شاعر بود. و وفات او رابیست ودوم ربیعالاول سال ٥٢٢ هَ . ق . گفته اند. (از معجم الادباء چ قاهره ج ١٤ ص ٦٣ و چ مارگلیوث ج ٥ ص ٢٧٤).