علی بدیهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بدیهی . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمد بدیهی، مکنّی به ابوالحسن . شاعر بغدادی، اصل او از شهرزور بود. و وی با صاحب بن عباد ارتباط داشت و او را در بدیهه گویی دستی توانابود لذا بدان منسوب گشت و این بیت مشهور از اوست : اء تمنی علی الزمان محالا أن تری مقلتای طلعة حر. وی در حدود سال ٣٨٠ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی بنقل از یتیمةالدهر ج ٣ ص ١٦٣. اللباب ج ١ ص ١٠٤).