علی بخاری

علی بخاری . [ ع َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) ملقّب به علاءالدین . رجوع به علاءالدین بخاری شود.

علی بخاری . [ ع َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) (میر...) مفسر و محدث و بیانی بود. وی در سال ٩٥٠ هَ . ق . در قسطنطنیة درگذشت . او راست : شرح بر الفوائدالغیاثیة، در علم بلاغت از عضدالدین . (ازمعجم المؤلفین بنقل از الشائق النعمانیة ج ٢ ص ١٣٨).

علی بخاری . [ ع َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) ابن احمدبن تقی الدین بخاری، مکنّی به شافعی و مشهور به قبانی . عالم و ادیب و شاعر بود. و اصل وی از مدینه می باشد. در سال ١١٣٤ هَ . ق . در مکه متولد شد و از آنجا به مصر رفت و ساکن آن کشور شد و در سال ١٢٢١ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - بدیعیة و شرح آن، که آن را مراقی الفرج فی مدح عالی الدرج نامیده است . ٢ - نفح الاکمام، بر منظومه اش در علم کلام . او را دیوان شعری نیز هست . (ازمعجم المؤلفین بنقل از حلیةالبشر ج ٢ ص ٤٥٣. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٧٢. الاعلام زرکلی ج ٥ ص ٦٦). در اعلام زرکلی لقب او نجاری، منسوب به بنی نجار از خزرج آمده است .