علی باجی

علی باجی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن عبداﷲبن محمدبن علی باجی اندلسی مالکی، مکنّی به ابوالحسن . فقیه بود و در سال ٤٦٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : التبصرة، در فروع فقه مالکی . (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٦٩١. ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٢٢٢).

علی باجی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالرحمان بن خطاب مغربی مصری باجی شافعی، ملقّب به علاءالدین و مکنّی به ابوالحسن . فقیه و اصولی و محدث و منطقی و متکلم و عالم فرایض و ریاضی دان بود. وی در سال ٦٣١ هَ. ق . متولد شد و در شام علم فقه آموخت، سپس در عهد دولت الملک الظاهر عهده دار قضاء کرک شد و آنگاه به قاهره آمد و ساکن آنجا گشت و تقی الدین سبکی نزد او تلمذ کرد. وی در سال ٧١٤ هَ . ق . در مصر درگذشت . او راست : ١ - التحریر؛ که خلاصه ای است از المحرر رافعی در فروع فقه شافعی . ٢ - الرد علی الیهود و النصاری . ٣ - کشف الحقائق فی المنطق . ٤ - مختصر علوم الحدیث . ٥ - مختصر المحرر فی الفروع الشافعیه ٔ ابوالقاسم عبدالکریم رافعی که قبلاً ذکر شد. ٦ - مختصر المحصول فخرالدین رازی، در اصول فقه . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٠٨). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : طبقات الشافعیه ٔ اسنوی ص ٥٠. الدررالکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ص ١٠١. فوات الوفیات ابن شاکر کتبی ج ٢ ص ٧٥. طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٦ ص ٢٢٧. کشف الظنون حاجی خلیفه . شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ٣٤. حسن المحاضره ٔ سیوطی ج ١ ص ٣١٤. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٦. فهرس الخدیویة ج ٧ ص ٢٥٨.

علی باجی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن عبدالرحمان بن احمدبن عبدالرحمان بن یعیشر زهری باجی، مکنّی به ابوالحسن . از فقهای قرن ششم هجری است که در سال ٤٩٠هَ . ق . در باجة متولد شد و منصب قضا را در اشبیلیةعهده دار گشت . و در ربیعالاول سال ٥٦٧ هَ . ق . درگذشت . او را کتابی است در مناسک حج . (از معجم المؤلفین بنقل از التکمله ٔ ابن ابار ص ٦٦٨. نیل الابتهاج ص ١٩٩).