علی باجسرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی باجسرای . [ ع َ ی ِ ج َ ] (اِخ ) ابن ابی العزبن عبداﷲ باجسرای حنبلی، مکنّی به ابوالحسن . فقیه و مفسر بود و در یازدهم ذیقعده ٔ سال ٥٨٨ هَ . ق . در بغداد درگذشت و در باب حرب دفن گردید. او راست : تفسیرالقرآن، در چهار مجلد. و «باجسرا» قریه ای است در الجزیره که این مرد از آنجاست . (از معجم المؤلفین بنقل از ذیل طبقات الحنابله ٔ ابن رجب ص ٢٣٨. شذرات الذهب ابن عماد ج ٤ ص ٢٩٣).