علی ایوبی

علی ایوبی . [ ع َ ی ِ اَی ْ یو ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالرحیم بن محب الدین بن ایوب مکی شافعی، مشهور به ایوبی . از خطبای مسجدالحرام بود و در سال ١٠٨٦ هَ . ق . درگذشت . او راست : القصور المشیدة المشرفةفی مدح المقام العالی المولی احمد قاضی مکةالمشرفة ای بیاضی زاده . (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٦١. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٢٢٨).

علی ایوبی . [ ع َ ی ِ اَی ْ یو ] (اِخ ) ابن صلاح الدین یوسف بن ایوب، مشهور به الملک الافضل نورالدین . وی در سال ٥٦٦ هَ . ق . در مصر متولد شد و در زمان حیات پدر خود صلاح الدین ایوبی، حاکم دمشق بود و پس از درگذشت صلاح الدین، برادر ملک افضل یعنی ملک عزیز به اتفاق عم خود ملک عادل سه بار به دمشق حمله کرد و آنجا را از دست ملک افضل خارج ساخت و صرخد را به وی سپرد. ملک افضل در صرخد باقی ماند تا وقتی که ملک عزیز درگذشت، آنگاه به مصر رفت و چند صباحی بر آنجا حکومت راند ناگاه عمش ملک عادل بر آن دیار حمله برد و آنجا را تصرف کرد و فقط شهر سمباط را به ملک افضل داد. ملک افضل نیزباقی عمر را در این شهر گذراند و در سال ٦٢٢ هَ . ق . درگذشت . وی پادشاهی فاضل بود و در نویسندگی مهارت داشت و شعر نیز می سرود. وزارت او را ابوالفتح نصراﷲبن ابی الکریم محمدبن عبدالکریم شیبانی جزری، مشهور به ابن اثیر و متوفی به سال ٦٣٧ هَ . ق . عهده دار بود. (از حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٩٢) (الاعلام زرکلی بنقل از کامل التواریخ ابن اثیر ج ١٢ ص ١٦٤. وفیات الاعیان ج ١ ص ٣٧١. الاعلام . شرفنامه ص ٩٢. السلوک مقریزی ج ١ ص ٢١٦).

علی ایوبی . [ ع َ ی ِ اَی ْ یو ] (اِخ ) ابن محمود مظفربن محمد منصوربن تقی الدین عمر مظفربن شاهنشاه ایوب، ملقّب به نورالدین . از امرای ایوبی . وی در سال ٦٣٥ هَ . ق . متولد شد و پس از انقراض دولت ایوبی . در دمشق مسکن گزید و در سال ٦٩٢ هَ . ق . در آنجا درگذشت . (از الاعلام زرکلی بنقل از ابن الوردی ج ٢ ص ٢٣٨).