علی اجهوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی اجهوری . [ ع َ ی ِ اُ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالرحمان اجهوری مصری مالکی، ملقّب به نورالدین و مکنّی به ابوالارشاد. عالم و ادیب و فقیه و متکلم و محدّث و منطقی بود که در سال ٩٦٧ هَ . ق . در مصر متولد شد و در جمادی الاولای سال ١٠٦٦ هَ . ق . در همانجا درگذشت و در مقبره ٔ «اخوة یوسف » مدفون گشت . او راست : ١ - شرح التهذیب تفتازانی، در منطق . ٢ - شرح الدررالسنیة فی نظم السیرة النبویه ٔ عراقی . ٣ - شرح منظومه ٔ خودش در عقائد. ٤ - فتح الباقی فی شرح الفیة الوافی، در حدیث . ٥ - مواهب الجلیل فی تحریر ما حواه مختصر خلیل، در فروع فقه مالکی . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٠٧). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : فهرس مخطوطات الظاهریة. خلاصةالاثر محیی ج ٣ ص ١٥٧. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١١٩٠ و سایر صفحات . الخطط التوفیقیه ٔ علی مبارک ج ٨ ص ٣٣. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٥٨. فهرس الفهارس کتانی ج ٢ ص ١٧١. فهرس التیموریة ج ٣ ص ١٠. فهرس الازهریة ج ١ ص ٣١٦. الکشاف طلس ص ١١٧. ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٢٧ و ج ٢ ص ٦٨٨. فهرس الخدیویة ج ١ ص ٢٣٧ و سایر مجلدات و صفحات .