علک خاییدن

علک خاییدن . [ ع ِ دَ ] (مص مرکب ) عَلک . (منتهی الارب ). صمغ خاییدن . ◄ بیهوده گفتن . ژاژ خاییدن . هرزه لائیدن . هرزه دراییدن . رجوع به ژاژ خاییدن شود. ◄ دندان بهم ساییدن خر ماده در دیدن خر نر : گوید که علک خایم، خاید بلی چنانک خایند علک ماده خران از خران غنگ . سوزنی . شعر ژاژیدن لهاشم توست علک خاییدن لهاشم خر. سوزنی .