علوی مکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علوی مکی . [ ع َ ل َ ی ِ م َک ْ کی ] (اِخ ) محمدطیب بن محمدصالح بن محمد عبداﷲ علوی مکی . وی در مکه متولد شد و سپس به شهر «لامو» در مشرق افریقای انگلستان سفر کرد و آنگاه به قصد تجارت به مسقط رفت . و پس از آن به مکه بازگشت و نزد پدر خود صرف و نحو و بلاغت و ادب آموخت، بهند رفت و در شهر بمبئی به تجارت پرداخت . سپس به شهر رامفور سفر کرد و در آنجا در مدرسه ٔعالی دولتی به تدریس پرداخت . و در همین شهر در ٨ ذیقعده ٔ ١٣٣٤ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الاحاجی الحامدیة، در نحو. ٢- حاشیه بر شمسیة، در منطق . ٣- حاشیه بر مفصل زمخشری . ٤- شرح لامیةالعرب . ٥- المکالمة فی اللغة العربیة الدارجة بمکة المکرمة. (از معجم المؤلفین ج ١٠ ص ١١٠ از الحج عبدالوهاب دهلوی ج ١١ ص ٧٢١).