علمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علمة. [ ع َ ل َ م َ ] (ع اِ) بمعنای عُلمة است . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
علمة. [ ع ُ م َ ] (ع اِ) شکافی است در لب زیرین یا در یکی از دو جانب آن . (منتهی الارب ). کفیدگی در لب بالایین یا در طرف آن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).