علم آباد

علم آباد. [ ع ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ایل تیمور بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد واقع در ٣٢ هزارگزی جنوب خاوری مهاباد و ٢٦ هزارگزی باختر راه شوسه ٔ بوکان به میاندوآب . ناحیه ایست کوهستانی و دارای آب و هوای معتدل و سالم . سکنه ٔ آن ٢٧١ تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و توتون و حبوبات است . اهالی به زراعت و گله داری اشتغال دارند. صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . دارای راه مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

علم آباد. [ ع ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ خاوری شهرستان رفسنجان واقع در ٩ هزارگزی شمال رفسنجان و ٨ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ رفسنجان به کرمان .ناحیه ایست جلگه ای و سردسیر، دارای ٣٥٥ تن سکنه . آب آن از قنات تأمین میشود. محصولات آن غلات و پسته و پنبه و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . دارای راه فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

علم آباد. [ ع َ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میربیگ بخش دلفان شهرستان خرم آباد واقع در ٢٩ هزارگزی باختر نورآباد و ١٩ هزارگزی باختر راه اتومبیل رو خرم آباد به کرمانشاه . در دامنه ٔ کوه واقع شده . ناحیه ایست سردسیر و مالاریایی، دارای ٦٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه ٔ بازگیر تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات وپشم است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . صنایع دستی زنان، سیاه چادر و قالی بافی است . دارای راه مالرو بوده و ساکنین آن از طایفه ٔ باولی هستند که در زمستان به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).