علاق

علاق . [ ع َ ] (ع اِ) دوستی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نظر و نگاه . (ناظم الاطباء). ◄ علف و قوت و خورش روزگذار ستور: ما لنا من علاق ؛ أی من مرتع. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ ناشتاشکن . (اقرب الموارد). ◄ ماترک الحالب بالناقة علاقاً؛ أی لم یدع فی ضرعها شیئاً. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ راه . ◄ چوب که از آن چرخ چاه آویزند. ◄ چرخ چاه . ◄ رسن دلو. ◄ دلو بزرگ . ◄ چرخ دلو. ◄ رسن آویخته در بکره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گوشت پاره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

علاق . [ ع َ ق ِ ] (ع اِ فعل ) در دستور زبان عرب اسم فعل است بمعنی فعل امر، یعنی بیاویز و چنگ بزن . (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

علاق . [ ع ُل ْ لا ] (ع اِ) یک نوع گیاه . (ناظم الاطباء).