عقب گرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عقب گرد. [ ع َ ق َ گ َ ] (حامص مرکب ) در اصطلاح نظامی و ورزش، برگشت به عقب، و آن چنان است که شخص روی پنجه ٔ پای چپ نیم دایره ای به سمت چپ بچرخد سپس پای راست را به پای چپ بپیوندد. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ بازگشت به قهقرا. ◄ عقب افتادن . (فرهنگ فارسی معین ).