عقاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عقاص . [ ع ُ ] (ع اِ) بیماریی است گوسپندان را. (منتهی الارب ).
عقاص . [ ع ِ ] (ع اِ) رشته که بدان گیسو بندند. (منتهی الارب ). نخی که بوسیله ٔ آن اطراف ذؤابه را بندند. ج، عُقُص . (از اقرب الموارد). موی بند. (ملخص اللغات حسن خطیب کرمانی ). جل گیس . گیسوبند. گیس باف . ◄ «دوارة» و شکنبه که در شکم گوسپند است . (از اقرب الموارد). ◄ ج ِ عَقیصة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ج ِ عَقصة. (اقرب الموارد).