عفاز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عفاز. [ ع َ ] (ع اِ) چهار مغز مأکول . (منتهی الارب ). گردو. (ناظم الاطباء). جوز و گردوی خوردنی، یک دانه ٔ آن عفازة باشد. (از اقرب الموارد).