عفات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ) [ ع. عفاة ] (ص.)جِ عافی.<BR>۱- آمرزنده، درگذرنده.<BR>۲- مهمان، خواهندة روزی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عُ) [ ع. عفاه ] (ص.)جِ عافی. ۱- آمرزنده، درگذرنده. ۲- مهمان، خواهنده روزی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عفات . [ ع ُ ] (ع ص، اِ) عفاة. ج ِ عافی . بخشندگان . آمرزندگان . رجوع به عافی و عفاة شود : تو ناامید گشتی از عمر خویشتن نومید شد به هر جااز تو عفات تو. مسعودسعد.