فرهنگ لغت

عظت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عظت . [ ع ِ ظَ ] (ع اِمص، اِ) عظة. نصیحت . پند. اندرز : چنانک دیگر متعدیان ناحفاظ را عبرت و عظت باشد. (سندبادنامه ص ٧٧). رجوع به عظة و عظات شود.

معنی عظت | فرهنگ لغت