عطیت

(عَ یَّ) [ ع. عطیة ] نک عطیه.<br>

(عَ یَّ) [ ع. عطیه ] نک عطیه.

عطیت . [ ع َ طی ی َ ] (ع اِ) عطیة. چیزی که به کسی عطا کنند. بخشش . (فرهنگ فارسی معین ). دهش : نیل دهنده توئی به گاه عطیت پیل دمنده تو به گاه کینه گزاری . رودکی . ای طالبان نعمت و سائلان عطیت چگونه رود حال شما. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٥٣). رجوع به عطیة و عطیه شود. - عطیت الهی ؛ بخشش خداوندی . فیض الهی . (فرهنگ فارسی معین ).