عطوفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ فَ) (اِمص.) مأخوذ از عربی. مهربانی، محبت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عُ فَ) (اِمص.) مأخوذ از عربی. مهربانی، محبت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطوفت . [ ع ُ ف َ ] (از ع، اِمص )عُطوف . محبت و دوستی و مهربانی و توجه . (ناظم الاطباء). شفقت . رحم . نیکخواهی . مهر. رحمت . بستگی . تعلق . - عطوفت پدری ؛ مهربانی پدر به فرزند. (ناظم الاطباء).
واژگان فارسی سره واژهدان
مهرورزی، مهربانی، دوستی