عطرسوزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرسوزی . [ ع ِ ] (حامص مرکب ) سوزاندن عطر تا بوی آن برآید و پراکنده شود. پراکندن عطر : و آن تنگ دهان تنگ روزی چون عود و شکر به عطرسوزی . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرسوزی . [ ع ِ ] (حامص مرکب ) سوزاندن عطر تا بوی آن برآید و پراکنده شود. پراکندن عطر : و آن تنگ دهان تنگ روزی چون عود و شکر به عطرسوزی . نظامی .