عطرسایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرسایی . [ ع ِ ] (حامص مرکب ) عمل و کیفیت عطرسای . (فرهنگ فارسی معین ) : شب از ناف خود عطرسایی گشاد جهان زیور روشنایی نهاد. نظامی . چو آمد زلف شب در عطرسایی به تاریکی فروشد روشنایی . نظامی . رجوع به عطرسای شود.