عطرسا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرسا. [ ع ِ ] (نف مرکب ) عطرسای . عطرساینده . ◄ معطرکننده . خوشبوسازنده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عطرسای شود. ◄ (اِ مرکب ) سنگی که به روی آن عطر می سایند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرسا. [ ع ِ ] (نف مرکب ) عطرسای . عطرساینده . ◄ معطرکننده . خوشبوسازنده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عطرسای شود. ◄ (اِ مرکب ) سنگی که به روی آن عطر می سایند. (ناظم الاطباء).