عطرافشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرافشان . [ ع ِ اَ ] (نف مرکب ) عطرپراکننده . ◄ (حامص مرکب ) افشاندن عطر. بوی خوش پراکنی . عطرافشانی . عطر پراکندن . (از آنندراج ). عطر افشاندن : ز عطرافشان این باکوره ٔ غیب معنبر شد جهان را دامن و جیب . میرخسرو (از آنندراج ).