عطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطاط. [ ع َ ] (ع ص ) مرد دلاور و تندار. (از منتهی الارب ). شجاع و جسیم . (اقرب الموارد). و آن را غطاطنیز نقل کرده اند. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ). اسد. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطاط. [ ع َ ] (ع ص ) مرد دلاور و تندار. (از منتهی الارب ). شجاع و جسیم . (اقرب الموارد). و آن را غطاطنیز نقل کرده اند. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ). اسد. (اقرب الموارد).