عصلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عصلب . [ ع َ ل َ ] (ع ص ) توانای درشت اندام بزرگ جثه . (منتهی الارب ). مرد قوی و سخت خلقت و بزرگ و عظیم . (از اقرب الموارد). عُصلُب .
عصلب . [ ع ُ ل ُ ] (ع ص ) توانای درشت اندام بزرگ جثه . (منتهی الارب ). مرد قوی و سخت خلقت و بزرگ و عظیم . (از اقرب الموارد). عَصلَب . عصلبی ّ. ◄ درازبالای مضطرب خلقت . (منتهی الارب ). طویل مضطرب . (اقرب الموارد).