عصری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عصری . [ ع َ ] (ص نسبی ) منسوب به عَصر. آخر روز و پسین و نزدیک شبانگاه . (ناظم الاطباء). رجوع به عصر شود. ◄ منسوب به عصربن عبیدبن وائله است که بطنی از بلی را تشکیل می دهند. رجوع به عصر (ابن عبید...) و اللباب فی تهذیب الانساب شود.
عصری . [ ع َ ص َ ] (ص نسبی ) منسوب به قبیله ٔ بنی عصر. (ناظم الاطباء). رجوع به عصر (ابن عبیدبن ...) و عَصَر شود.