عصایدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عصایدی . [ ع َ ی ِ ] (ص نسبی ) منسوب به عَصیده . سازی است . (از الانساب سمعانی ).
عصایدی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) اسماعیل بن عبدالرحمان، مکنی به ابوعثمان . محدث بودو به سال ٤٦٥ هَ .ق . تولد یافت . حدیث را نزد ابوبکرمحمدبن یحیی بن ابراهیم مزکی و ابوسعد عبدالرحمان بن منصوربن دامش آموخت . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).