عشیران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشیران . [ ع َ ] (اِ) (اصطلاح موسیقی ) نام شعبه ای از بوسلیک، که یکی از پرده های موسیقی است . (از غیاث اللغات ). ◄ شعبه ٔ پنجم از شعب بیست وچهارگانه ٔ موسیقی که قدما آن را جزو «حسینی » میدانستند، ولی حسینی امروزه از قطعات «نوا» است . (فرهنگ فارسی معین از مجمعالادوار). عشیرا. عشرا. و رجوع به عشیرا شود.