عشوه خیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) فریبکار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) فریبکار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشوه خیز. [ ع ِش ْ وَ / وِ ](نف مرکب ) عشوه خیزنده . فریب ده . پرفریب : عیب جز این نیستمان که ما نه چو ایشان بدکنش و عشوه خیز و زشت مقالیم . ناصرخسرو.