عشوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ) [ ع. عشواء ] (ص.) مؤنث اعشی.<BR>۱- شب کور.<BR>۲- ماده شتری که جلوی خود را نبیند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ) [ ع. عشواء ] (ص.) مؤنث اعشی. ۱- شب کور. ۲- ماده شتری که جلوی خود را نبیند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ) [ ع. عشواء ] (ص.) مؤنث اعشی.<BR>۱- شب کور.<BR>۲- ماده شتری که جلوی خود را نبیند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ) [ ع. عشواء ] (ص.) مؤنث اعشی. ۱- شب کور. ۲- ماده شتری که جلوی خود را نبیند.