عشق پیچان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشق پیچان . [ ع ِ ق ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نباتی است که بر درخت پیچد، گل آن سرخ باشد، و در عرف آن را عشق پیچه گویند. (غیاث اللغات ). نباتی است بیاره دار، و در هندوستان بغایت شهرت دارد. (آنندراج ). لبلاب . (ناظم الاطباء) : صید نخچیر بیابان تا کند در دام زلف شاخ آهو بر سرش چون عشق پیچان سبز شد. حاذق (از آنندراج ).