عشرت انگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشرت انگیز. [ ع ِ رَ اَ ] (نف مرکب ) عشرت انگیزنده . برانگیزنده ٔ عشرت و کامرانی : زگال ارمنی بر آتش تیز سیاهانی چو زنگی عشرت انگیز. نظامی . پگه تر زآن بتان عشرت انگیز میان دربست شاپور سحرخیز. نظامی . و رجوع به عشرت شود.