عشر عشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عشر عشیر. [ ع ُ رِ ع َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حصه ٔ دهم از دهم حصه ٔ چیزی، پس آن صدم حصه میشود از مجموعه ٔ اول، چنانکه عشیر صدده است و عشر ده یک . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). یک جزء از صد جزء هر چیزی . (ناظم الاطباء) : یافت احمد به چهل سال مکانی که نیافت به نود سال براهیم از آن عشر عشیر. ناصرخسرو. ازین قدر کامروز دارم به علم نبودستم آن روز عشر عشیر. ناصرخسرو.