عسلق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عسلق . [ ع َ ل َ / ع َ س َل ْ ل َ / ع ِ ل ِ ] (ع اِ) سراب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ گرگ . (منتهی الارب ). ذئب . (اقرب الموارد). ◄ شیر بیشه . ◄ هر درنده ٔ شکاری . (منتهی الارب ). هر سَبُعی که بر صید و شکار جرأت کند. (از اقرب الموارد). ◄ شترمرغ نر. ◄ روباه . (منتهی الارب ). ثعلب . (اقرب الموارد). ◄ (ص ) بدسرشت و زشت . (منتهی الارب ). زشت آفرینش . (از اقرب الموارد). ◄ چست و چالاک . (منتهی الارب ). خفیف . (اقرب الموارد). ◄ درازگردن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). عُسالق . و رجوع به عُسالق شود. ج، عَسالق . (منتهی الارب ).