عسقفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عسقفة. [ ع َق َ ف َ ] (ع مص ) بستگی و سختگی چشم، خلاف گریه، و بی آب شدن چشم، یا اراده ٔ گریه کردن و نتوانستن . (منتهی الارب ). خلاف بکاء، و گویند خواستن گریه را و نتوانستن . (از اقرب الموارد). ◄ آهنگ نمودن بر خیر و نکردن آن را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).