عسرت کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عسرت کشیدن . [ ع ُ رَ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) سختی کشیدن . تحمل سختی و دشواری کردن : می کشد عسرت هفتادودو ملت صائب هرکه چون اهل خرابات ز خوش مشربهاست . صائب (از آنندراج ). هرچند کشی ز فاقه عسرت از خلق مگیر غیر عزلت . درویش واله هروی (از آنندراج ).