عساکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عساکر. [ ع َ ک ِ ] (ع اِ) ج ِ عَسکر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). لشکرها. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رجوع به عسکر شود. - عساکر منصوره، عساکر نصرت مآثر ؛ سپاه فیروزمند و مظفر. (ناظم الاطباء). ◄ (اِخ ) از اعلام است . (از منتهی الارب ).