عسامة

عسامة. [ ع َس ْ سا م َ ] (اِخ ) ابن عمروبن علقمه ٔ مَعافری، مکنی به ابوداجن . از امرای مصر بود و چند بار شرطه ٔ آنجا را بعهده گرفت . و موسی بن مصعب او را به نیابت خود امیر آنجا کرد و چون بسال ١٦٨ هَ .ق . مصعب بقتل رسید مهدی عباسی او را امارت مصر بداد. عسامة بسال ١٧٦ در مصر درگذشت . (از الاعلام زرکلی از النجوم الزاهرة، و الولاة و القضاة).

عسامة. [ ع َس ْ سا م َ ] (اِخ ) شعبه ای از قبیله ٔ بنی رکب، منشعب از بنی اشعر. (تاریخ قم ص ٢٨٣).