عساقیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عساقیل . [ ع َ ] (ع اِ) ج ِ عُسقول . (ناظم الاطباء). نوعی از سماروغ و قارچ سپید بزرگ که آن را شحمةالارض نیز گویند، و واحد آن عَسقَل و عُسقول است . ◄ سراب . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). عَساقل . رجوع به عساقل شود. ◄ پاره های جداگانه ٔ ابر. (منتهی الارب ). قطعات پراکنده ٔ ابر.(از اقرب الموارد). عَساقل . و رجوع به عساقل شود.
عساقیل . [ ع َ ] (اِخ ) جایگاهی است، و نام آن در شعرجامعبن عمرو آمده است . رجوع به معجم البلدان شود.