عزی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(عُ زّا) [ ع. ] (اِ.) یکی از دو بت معروف طایفة قریش (عرب) در عهد جاهلیت و دیگری «لات» نام داشته و اعراب بت پرست آن‌ها را دختران خدا می‌دانستند.<br>