عزیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزیم .[ ع َ ] (ع مص ) آهنگ نمودن بر امر و دل نهادن . کوشش کردن . (از منتهی الارب ). عزم [ ع َ / ع ُ ] . معزم [ م َزَ / م َ زِ ] . عُزمان . عَزیمة. رجوع به عزم شود.
عزیم . [ ع َ ] (ع ص ) دشمن سخت وقوی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) ج ِ عزیمة. (منتهی الارب ). رجوع به عزیمة شود.