عزیزیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزیزیان . [ ع ُ زَ زَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ عُزَیْزی ̍. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عزیزاء و عزیزی شود.
عزیزیان . [ ع َ] (اِخ ) نام خاندانی قدیم به ناحیت بیهق، و آنان دوگروه بودند، یکی علویان که رهط ایشان را عزیزی خوانند و دیگر عزیزیان که فرزندان عزیزبن مغیرةبن عبدالرحمان بن عوف صاحب رسول اﷲ (ص ) باشند، و اصل ایشان از علی بن حسین بن علی عزیز است . (از تاریخ بیهق ص ١١٩).