عزیز با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزیز با. [ ع َ زی زُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) نزاربن معدبن منصور عبیدی فاطمی، مکنی به ابومنصور و ملقب به العزیز باﷲ. صاحب مصر و مغرب . وی به سال ٣٤٤ هَ .ق . در المهدیة متولد شد و بسال ٣٦٥ پس از درگذشت پدرش با وی بیعت شد. در عهد او فتنه ها و جنگهایی رخ داد و قصرالبحر و قصرالذهب و جامع القرافة از ساخته های عصر اوست . نزار شخصی نیکواخلاق و بردبار و ادیب و فاضل بود و به سال ٣٨٦که به قصد جنگ با رومیان به شهر بلبیس رسیده بود دراین شهر درگذشت . (از الاعلام زرکلی از ابن خلکان و خطط مقریزی و ابن خلدون و بلغة الظرفاء و ابن الاثیر).