عزوز حفصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عزوز حفصی . [ ع َزْ زو زِ ح َ ] (اِخ ) عبدالعزیزبن احمدبن محمدبن ابی بکر حفصی هنتابی، مکنی به ابوفارس و مشهور به عزوز (٧٦١-٨٣٧ هَ .ق .). وی از بزرگان حفصی ها که از ملوک تونس بوده اند بشمار میرفت و بسال ٧٩٦ هَ .ق . پس از درگذشت پدرش با وی بیعت شد، و دو شهر تلمسان و فاس را ضمیمه ٔ قلمرو خود کرد. (از الاعلام زرکلی از الخلاصة النقیه و لقط الفرائد و الضوء اللامع).